ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจให้นักท่องเที่ยวชาวไทยเลือกเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ

 “ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจให้นักท่องเที่ยวชาวไทยเลือกเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ” จากการศึกษาพบว่า นักท่องเที่ยวไทยเดินทางท่องเที่ยวเพื่อด้องการพักผ่อนเป็นเหตุผลสำตัญที่สุด และเห็นว่าประเทศ ไทยมีจุดเด่นของแหล่งท่องเที่ยวที่มีความหลากหลาย         โดยมีโทรทัศน์เป็นลือที่สำคัญที่สุดที่มี

อิทธิพลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพล ต่อนักท่องเที่ยวซาวไทยในการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศลำดับต่อมาคือ งบประมาณ ค่าครองชีพ ระยะเวลา การเตรียมความพร้อม ระยะทาง สิงอำนวยความสะดวกต่างๆ ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน และความพร้อมในการรองรับด้านโครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ ของแหล่งท่องเที่ยว       นอกจากนี้ยังมีปัจจัยสอดแทรกที่สำคัญที่มีอิทธิพลต่อการเบี่ยงเบนการ

ตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยให้หันมาเลือกเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศคือ อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราระหว่างประเทศ โดยมีความเห็นว่าในภาวะที่เงินบาทมีค่าอ่อนตัวลง หรือเงิน บาทมีค่าน้อยลงสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินตราต่างประเทศได้น้อยลงมีอิทธิพลในระดับมากต่อ การทำให้คนไทยหันมาเดินทาท่องเที่ยวภายในประเทศมากขึ้น

อุดมศกด แนวจิตร (2544) ได้ศึกษาเรื่องความคาดหวังและความพึงพอใจในการท่องเที่ยวของ นักท่องเที่ยวต่อการจัดสภาพแวดล้อมเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีอุทยานแห่งชาติแว้ซ้อน ผล การศึกษาสรุปได้ว่า นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวซมอุทยานแห่งชาติแว้ซ้อนส่วนใหญ่มีความคาดหวัง และความพึงพอใจในการท่องเที่ยวต่อการจัดสภาพแวดล้อมอุทยานฯ ด้านพื้นที่ การมีส่วนร่วม ในระดับมาก แด, กลับมีความคาดหวังและความพึงพอใจในการท่องเที่ยวเพียงปานกลางต่อการจัดการรวมทุกด้าน และกิจกรรมเพื่อ ศึกษาธรรมชาติ

ผลการศึกษาด้านปัจจัยส่วนบุคคลได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ ภูมิลำเนา และ ความรู้เกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ไม่มีผลอย่างใดต่อความคาดหวัง และความพึงพอใจในการท่องเที่ยวของ กลุ่มตัวอย่างต่อการจัดสภาพแวดล้อม เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ

ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความคาดหวัง กับความพึงพอใจในการท่องเที่ยวของกลุ่มตัวอย่างต่อ การจัดการสภาพแวดล้อม เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ทั้งด้านพื้นที่ ด้านการจัดการ ด้านกิจกรรมเพื่อการศึกษาธรรมชาติ และการมีส่วนร่วม พบว่าความคาดหวัง กับความพึงพอใจในการท่องเที่ยวของกลุ่ม ตัวอย่างมีความสัมพันธ์กันในเซิงบวก หรือเป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้ง 4 ด้าน

นัยนา คำกันศิลป์ (2545) ได้ทำการศึกษาเรื่องความพึงพอใจในการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาว ไทยที่มีต่อราคาและการบริการนำเที่ยวแบบเหมาจ่ายประเภทเรือสำราญ กรณีศึกษาเรือรอยัลได มอนด์ สรุปผลการศึกษาพบว่า ในด้านของระดับความพึงพอใจในการท่องเที่ยวนั้น ส่วนใหญ่จะมีความพึงพอใจในการท่องเที่ยว มากในเรื่องของทักษะของพนักงาน ความมีอัธยาศัย ความเพียงพอของพนักงาน รวมทั้งรายการ อาหาร และมีความพึงพอใจในการท่องเที่ยวระดับปานกลางในเรื่องสภาพของห้องอาหาร ความสะอาดของเรือ สภาพห้องพัก สิงอำนวยความสะดวก ความปลอดภัย กิจกรรมนันทนาการ กิจกรรมเสริม และ ความเหมาะสมของราคากับบริการที่ได้รับ โดยส่วนใหญ่มีข้อเสนอแนะจากนักท่องเที่ยวว่าควรจะ มีการปรับปรุงทางด้านห้องพักมากที่สุด ซึ่งสรุปได้ว่าความพึงพอใจในการท่องเที่ยวโดยรวมของการบริการนำ เที่ยวแบบเหมาจ่ายประเภทเรือสำราญรอยัลไดมอนด์จากการศึกษาครั้งนี้ นักท่องเที่ยวมีความพึง พอใจในระดับปานกลาง